Skip to content Skip to footer

Odzyskanie utraconego dobrego obiektu

Author: Eric Brenman

85.00 

Informacje dodatkowe

Redakcja i wprowadzenie:

Gigliola Fornari Spoto

Przekład

Jarosław Groth
Redakcja naukowa przekładu: Agnieszka Hańbowska, Joanna Brdej

Wydawca:

Instytut Studiów Psychoanalitycznych im. Hanny Segal

Okładka:

Anna Pol

Liczba stron:

345

Oprawa:

Twarda

Rok wydania:

2026

ISBN

978-83-963221-9-7

SKU: Brak danych Kategoria: Produkt ID:25317

Opis

Spis treści:

Wprowadzenie – Gigliola Fornari Spoto

Rozdział 1. Narcyzm analityka i jego wpływ na praktykę kliniczną

Rozdział 2. Wartość rekonstrukcji w psychoanalizie dorosłych

Rozdział 3. Separacja jako problem kliniczny

Rozdział 4. Rzeczywiste i złudne kwestie życia i śmierci

Rozdział 5. Okrucieństwo i zawężenie umysłowości

Rozdział 6. Histeria

Rozdział 7. Istotność i znaczenie – dotykanie niedotykalneg

Rozdział 8. Odzyskanie relacji z dobrym obiektem – konflikt z superego

Epilog

Wprowadzenie do seminariów klinicznych – Franco De Masi

Rozdział 9. Ból nie do zniesienia

Rozdział 10. Deprywacja i przemoc

Rozdział 11. Międzypokoleniowy przekaz traumy

Indeks

Opis:

Odzyskanie utraconego dobrego obiektu jest zbiorem niezwykle ważnych artykułów i seminariów Erica Brenmana, które ukazują jego wpływ na rozwój psychoanalizy i umożliwiają lepsze zrozumienie jego unikalnego punktu widzenia wśród analityków postkleinowskich.
Zebrane po raz pierwszy w jednym tomie teksty dają czytelnikowi wyjątkowy wgląd w rozwój myślenia klinicznego i teoretycznego Erica Brenmana. Podkreślają wiele kwestii istotnych we współczesnej debacie wokół techniki psychoanalitycznej, takich jak:
• narcyzm analityka;
• histeria;
• odzyskanie relacji z dobrym obiektem;
• istotność i znaczenie;
• okrucieństwo i ograniczenia umysłowości;
• wartość rekonstrukcji w psychoanalizie osób dorosłych.
Na drugą część książki składają się trzy seminaria kliniczne podejmujące tematykę międzypokoleniowego przekazu traumy, analizy patologii borderline oraz psychoanalitycznego podejścia do pacjentów, którzy doświadczyli poważnej deprywacji. Eric Brenman propaguje analizę humanistyczną, z poziomu „pozycji depresyjnej”, w której celem analitycznym staje się odzyskanie relacji z dobrym obiektem: zachęca nas do postrzegania analizy jako wytężonego oraz pełnego wzlotów i upadków wysiłku zmierzającego ku prawdziwie naprawczemu procesowi; jako podróży, w której stale towarzyszą nam nadzieje i ograniczenia, sukcesy i porażki, zrozumienie i niezrozumienie.